On Northumberland’s dramatic coast …

Zo profileert onze laatste camping in Engeland zich: ‘On Northumberland’s dramatic coast’ en dat ligt ‘ie, pal aan de Noordzeekust. Alleen een smalle weg scheidt de camping van het strand. Het is vrijdag 27 oktober. We schreven in ons vorig verhaal dat zondag het Waren Caravan & Camping Park in Bamburgh, waar we nu verblijven, gaat sluiten. Vandaag hebben we een rit langs de Noordzeekust gemaakt en kwamen op een vijf mijl hier vandaan in Beadnell camping Beadnell Bay tegen, een camping van de Camping and Caravanning Club; de club waar we overseas member van zijn. Daar hebben we een pitch kunnen reserveren en daar zullen we van zondagmiddag 13.00 uur (en niet eerder!)  tot dinsdagmorgen kamperen. Het was een mooie dag vandaag en we hebben een prachtige tocht gereden hoewel dat aan de hoeveelheid foto’s niet is af te lezen. Dat is toch echt een nadeel van Engeland. Voortdurend hoge hagen langs de kant van de weg die elk uitzicht belemmeren. In Schotland was dat minder. We reden daar veel hoger en vrijwel altijd langs de kust. Toch hadden we vaak mooie zichten op dorpjes langs de coastal route die we hebben gereden.SONY DSCHier het uitzicht op Alnmouth bij eb. In Amble hebben we een korte wandeling gemaakt en wat kaas gekocht op een kleine markt. Een opvallend lelijke zonnewijzer tegenover de cityhall.SONY DSCEen bordje met een wens voor de kerstman.SONY DSC

En een winkel met speciale hondenkleding en hondenschoentjes.SONY DSCMar wat we nooit eerder zagen, speciaal consumptie-ijs voor honden.SONY DSCOp de terug weg naar huis zijn we even gestopt in Bamburgh. Bamburgh is ondermeer bekend door een imposant kasteel, Bamburgh Castle. Het kasteel trekt veel bezoekers. Wij hebben vanwege de drukte een bezoek overgeslagen.Bamburgh_with_CastleWel hebben we de plaatselijke kerk, the Parish Church of St Aidan, bezocht die voor een deel in het teken staat van Grace Darling. Grace Horsley Darling is geboren op 24 november 1815 in Bamsburgh en groeide op in twee vuurtorens, waar haar vader vuurtorenwachter was. In de vroege ochtenduren van 7 september 1838, Grace was dus 22 jaar oud, keek ze tijdens een zware storm uit haar slaapkamerraam van de Longstone Lighthouse en ze merkte een wrak op en zag overlevenden. Samen met haar vader roeide ze in de storm een mijl naar het scheepswrak en was zo verantwoordelijk voor de redding van een zevental overlevenden, een heroïsche daad. In Bamburgh is een klein museum opgericht waarvoor destijds Queen Victoria de eerste gift van £ 50 schonk. In de kerk is ze vereeuwigd in een standbeeld …OLYMPUS DIGITAL CAMERA … waar nog steeds verse rozen bij liggen en op de begraafplaats is een grafmonument met hetzelfde beeld, uitkijkend over de zee, geplaatst. Grace is op 26-jarige leeftijd aan tuberculose overleden.SONY DSCSONY DSCSONY DSCDe kerk biedt ook onderdak aan wat eigenaardige relikwieën, zoals delen van een harnas die hoog in de kerk zijn opgehangen.SONY DSCSONY DSCDe zetel van de pastor lijkt een gift te zijn van iemand die in 1882 is overleden.SONY DSCTegenover de kerk een kiosk met een mooie oude reclame van de Daily Mail.SONY DSCOok de plaatselijke slager heeft z’n best gedaan op zijn uithangbord.SONY DSCVandaag is het zaterdag 28 oktober en het stormt hier aan de kust. Wel jammer voor de kinderen die hier ook op de camping volop Halloween vieren. Gisteren zagen we ze al bezig met het uithollen van pompoenen en vanavond is er voor iedereen – mits passend gekleed – een gratis buffet in het campingrestaurant. Dit is tevens het eind van het kampeerseizoen voor deze camping. Dát slaan we dus maar over. In Nederland zien we dat Halloween steeds meer wordt gevierd, maar hier in Engeland is het echt een hype. Halloween, ook genoemd All Hallows’ eve(ning) [to hallow = het werkwoord heiligen of zegenen], is de Engelse naam voor allerheiligenavond. Het feest wordt gevierd op 31 oktober, de avond voor Allerheiligen, maar hier ook al op zaterdagavond.

Halloween is een feestdag die vooral in Ierland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Canada gevierd wordt. Op 31 oktober (maar hier zaterdag al) verkleden kinderen zich en bellen als het donker wordt aan bij huizen in de buurt die versierd zijn met pompoenen en lichtjes en roepen “trick or treat” (de keuze gevend tussen een plagerijtje uithalen of een versnapering krijgen). De bewoners geven de kinderen dan snoepjes. nintchdbpict000275875604Jongeren bezoeken Halloweenfeesten. En ook in onze vorige aflevering zagen we dat ook de pubs daarvoor versierd worden.

We rijden vandaag naar Lindisfarne/Holy Island en willen Berwick on Tweed bezoeken. Hier is de brouwerij van Carling bier gevestigd, Carling, een bier dat hier veel in de supermarkten wordt verkocht. En dan zie ik tot m’n grote schrik dat ik bij het inlezen van de foto’s van m’n camera op de iBook een fout heb gemaakt waardoor ik m’n laatste 20 nog niet ingelezen foto’s op de geheugenkaart van m’n camera heb gewist, dus echt niet terug te halen! C.’s reactie: “Geen probleem, gaan we gewoon nog een keer terug“, maar ik vind het wel jammer. Dus nu even met wat gespaard is gebleven.

Lindisfarne (Gaelisch: Le’n Dis fearann: Land met God) is een getijdeneiland voor de noordoostelijke kust van Engeland, ter hoogte van Berwick-upon-Tweed en de naam van een klooster en kasteel op dit eiland. Lindisfarne wordt ook Holy Island (heilig eiland) genoemd. Het eiland is verbonden met Northumberland op het Britse vasteland door een dam die bij vloed onder water loopt. Maar voor we daar aankomen moeten we eerst een ‘eeuwigheid’ wachten voor een spoorwegovergang en omdat we alles willen laten zien laten we jullie even via onderstaande foto’s met ons meewachten.SONY DSCEerst een goederentrein van links …SONY DSC… en dan een sneltrein (Edinburgh – Newcastle) van rechts.

Het Holy Island, we hebben geluk, het is eb. Bij vloed is het eiland niet te bereiken omdat de toegangsweg dan hoog onder water staat. We worden op alle mogelijke manier gewaarschuwd de getijdentabel eerst te raadplegen. Hebben we alles bij ons, zijn we de getijdentabel vergeten!SONY DSCSONY DSCSONY DSCC.: “Als ik een watervogel was, zou ik hier wel willen wonen!”SONY DSCSONY DSCEn als we teruggaan – we besluiten vanwege de grote hoeveelheid auto’s op de parkeerplaats – een verder bezoek aan het plaatsje Lindisfarne maar te vergeten – worden we nogmaals gewaarschuwd voor de kans op verdrinking of op z’n minst het onderlopen van onze auto.

Op dit moment – tijdens het schrijven van dit verhaal – wordt er hard op onze caravandeur geklopt en als we open doen staan er twee vrolijke, verklede snuiters die ons “trick or treat” toeroepen en smekend om sweeties vragen. Die hebben we dus niet, dus snel one pound in de kalebas gegooid. Blije gezichten! Als ze het maar niet verder vertellen, want zo zijn we snel door onze pounds heen!

Waar waren we? Op de terugweg van Holy Island. Het waarschuwingsbord.SONY DSCEven wat groter?

Versie 2SONY DSC‘t Is maar een relatief korte dam, maar toch …

Dan gaan we door naar Berwick on Tweed. Berwick is de meest noordelijke plaats van Engeland voor de Schotse grens. Berwick heeft de twijfelachtige eer tussen 1174 – 1482 14 keer gewisseld te zijn van Schots naar Engels v.v. Daarnaast heeft Berwick de eer dat haar football-team, Berwick Rangers, het enige Engelse team is dat in the Scottish League speelt, weliswaar in de 2e divisie, maar toch.009__001__club_crests__Berwick_Rangers__1276179313_standard

Berwick lijkt een wat morsig plaatsje, maar ons is een mooie wal rond de stad beloofd waardoor we spectaculaire uitzichten gaan krijgen. Die hadden we, maar die staan op de verloren gegane foto’s! Hieronder wat over is van ons fotomateriaal.SONY DSCWe parkeren midden in het stadje. Een uur maximaal met een parkeerschijf en niet binnen twee uur opnieuw parkeren. Dat lijkt ons lang genoeg voor een wandeling over de stadswallen.SONY DSCSONY DSCOok hier ter ere van Halloween pompoenen en versierde schedel in de etalage.SONY DSCSONY DSCEr lopen drie bruggen over de River Tweed die de beide stadsdelen van Berwick van elkaar scheidt; twee autobruggen en een treinbrug.SONY DSCSONY DSCSONY DSCDe Noordzee en op de achtergrond Holy Island.SONY DSCEn dat waren de foto’s! We drinken wat in Bamburgh, zijn dan op de camping en genieten van een prachtige lucht. Het waait hard, een Noord-Westen wind, maar prachtige lucht met zelfs op het eind de maan die zich schittert in het licht van de ondergaande zon. Wat vaag, maar toch …SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCEn dat alles in een tijdsbestek van een minuut of tien vanaf een paar verschillende plaatsen rond de caravan. We zetten de klokken alvast een uur terug, want ook hier is het wintertijd.

We vertrekken met een harde Noordenwind van de camping in Bamburgh. Op onze volgende camping kunnen we vanaf 13.00 uur terecht, dus rijden we langs de kustweg richting Beadnell en parkeren de auto en caravan op een kleine parkeerstrook …SONY DSC… met zicht op in de verte Bamburgh Castle.SONY DSCWe staan 10 meter van het strand dat wel een meter of zes beneden ons ligt. We gaan in en duinpannetje zitten en genieten van het uitzicht. Het wordt eb en een steltlopertje rent heen en weer om zijn/haar kostje bijeen te scharrelen.SONY DSCWe hebben uitzicht op de eilandjes met de twee vuurtorens waar Grace Darling (eerder in dit verhaal) is opgegroeid.SONY DSCRechts zien we tegen de zon in het plaatsje Seahouses liggen.SONY DSCWe komen op de camping en moeten echt tot 13.00 uur wachten in een queue-lane en lopen het dorpje maar even in op zoek naar een kop koffie.SONY DSCAls we bij een Inn komen voelen we ons echt welkom geheten.SONY DSCBinnen is nog te zien dat hier gisteren Halloween is gevierd.SONY DSCHet is 13.00 uur en we mogen de camping op en met behulp van code 1245 (makkelijk die bovenste twee rijtjes, net als op je telefoon) de toiletfaciliteiten gebruiken en de slagboom openen. Een bordje waarschuwt ons op de deur van de douche voor het maximum gewicht van 120 kg dat het krukje kan houden.IMG_7807Da’s geen probleem, C. weegt rond de 60 kg.

Oók aardig op deze camping is een bak met kruiden voor algemeen gebruik.image1Na het inschrijven en installeren (dat kost ons 10 minuten, zo handig zijn we geworden in de caravan neerzetten – pootjes uitdraaien, elektra aansluiten, water, spullen binnen weer inruimen, dak omhoog en gaan met die banaan! -) zijn we naar Belford gegaan. Gisteren reden we er tegen het donker worden doorheen en dachten het een aardig plaatsje te vinden, dus nu weer terug. Het viel niet mee. Een aardige kerk met een mooi kerkhof …,SONY DSC… een straat met scheef geparkeerde auto’s. Dat zien we in meer plaatsen in Engeland.SONY DSCOnder de kerk is het Blue Bell Hotel te zien. Vroeger leek het hotel links aan het eind van de straat gezeten te hebben.SONY DSCEn dat was Belford. Zelfs de pub The Salmon was niet leuk.

We beginnen naar huis te verlangen. Het uur tijdsverschil maakt het sneller donker dan we willen en het is koud bijna-novemberweer en we zijn de harde wind nu echt zat. En het blijft gek – we snappen er eigenlijk niets van – dat de campings zo druk zijn. En heus niet alleen pensionado’s. Ook vandaag op zondagmiddag kwamen er nog heel wat nieuwe gasten hun intrede op de camping doen. Nog één volle Engelanddag en dan gaan we dinsdag rond een uur of twaalf weg naar Newcastle, 50 mijl hier vandaan, waar we uiterlijk om 16.00 uur moeten inchecken. We hebben om 19.00 uur aan boord een tafel voor een lekker diner besproken. Woensdagmorgen zijn we thuis. Woensdagmiddag drinken we een borrel bij Adrie en Toos in Stadsbrouwerij Orion en donderdag zijn we natuurlijk in de Pub in Rossum te vinden. We hopen daar veel vrienden en kennissen te ontmoeten.

Tot het eind toe willen we genieten en vandaag rijden we naar Rothbury om via het National Park Northumberland weer naar Beadnell terug te rijden. Rothbury heeft één hoofdstraat waar verschillende kleinere straten op uitkomen.SONY DSCSONY DSCSONY DSCEén van de straten is de BREWERY LANE, daar zal Adrie van der Meijden, brouwer van de Stadsbrouwerij Zaltbommel, vast wel willen wonen. En Toos: the Queens Head!SONY DSCSONY DSCSONY DSCMaar dat bordje achter het beslagen raam van de etalage, is het nou duck of dcuk?SONY DSCWe rijden door het National Park Northumberland. Een bord geeft aan dat de weg na 12 mijl doodloopt, da’s toch mooi 20 kilometer. We besluiten een mijl of acht de weg te rijden. Dan zien we opeens borden waaruit wel eens zou kunnen blijken dat doodlopen wellicht wat anders betekent. We rijden in een militair oefenterrein.SONY DSC SONY DSCWe rijden toch maar door onder het motto Niet geschoten is altijd mis! SONY DSCIn de verte zien we twee vrachtauto’s elkaar met veel moeite passeren met veel gemanoeuvreer. We wachten maar even, want net als in Noord-Schotland rijden we ook hier op een eenbaansweg met maar een paar passeerstroken. De auto die ons tegemoet komt blijkt een vuilnisauto te zijn, midden in een natuurgebied!SONY DSCVissen mag, maar alleen als je lid bent van de Upper Coquet Angling Club.SONY DSCSONY DSCC. maakt veiligheidshalve maar een foto vanuit de auto.

We rijden een mooie route en komen in Chathill terecht. We zien een bordje Preston Tower. De Preston Tower is gebouwd in 1392. We rijden een kleine parkeerplaats op en wandelen naar de toren …SONY DSC … die voorzien is van een bordje dat we als pensionado’s £ 1,50 p.p. dienen te voldoen in een ‘vertrouwenspotje’. Dat doet C. onmiddellijk en we gaan de toren in. Na wat gezoek vinden we op een kleine twee meter hoogte een kolossale lichtknop die er voor zorgt dat overal in de toren lampen gaan branden. We klimmen naar boven en vinden allerlei ingerichte kamertjes, zoals ze waren in de veertiende eeuw. Bordjes verduidelijken het een en ander.SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCOp de eerste verdieping hangen twee grote stenen klokcontragewichten …SONY DSC.. en een verdieping hoger zien we het uurwerk met daarbij de tekst dat het uurwerk identiek is aan dat van de Big Ben in Londen. Een deftig schrijven van een deskundige onderstreept dat gegeven.SONY DSCWe klimmen naar boven en ik begin de angst in m’n kuiten te voelen en dan slaat met een enorme slag de klok twee uur. Ik val bijna van de trap af en wil alleen nog maar naar beneden. De klokbel blijkt te hangen in de toren die we net aan het beklimmen zijn! Beneden lezen we dat de bel 500 kg zwaar is.SONY DSCWe krijgen honger en rijden naar Seahouses en eten onze laatste lunch in Engeland. C. drinkt er witte wijn bij en ik twee regionaal gebrouwen cask ales. Heerlijk! We kijken uit op de haven waar een soort tribune is gebouwd met allemaal verschillende banken waar voortdurend wisselende gezelschappen fish & chips eten onder grote belangstelling van meeuwen en een scherm spreeuwen.SONY DSCSONY DSCWe wandelen na de lunch even langs de haven.SONY DSCSONY DSCWe zien een beeld met de titel ‘the rescue’ en zien onmiddellijk dat er niets te redden valt. De boei zit stevig vast met een stuk ijzer.SONY DSCOok hier volop aandacht voor Grace Darling.SONY DSCSONY DSCWe krijgen even een Santa Pola-gevoel als we de kraampjes zien waar geboekt kan worden voor allerlei zee-uitstapjes. SONY DSCWe kijken nog even uit over de zee en zien in de verte Bamburgh Castle liggen.SONY DSC SONY DSCEn dan komen we op de camping, lezen onze mail en zien dan zó’n leuke verrassing. Een verlaat verjaardaggeschenk van Joke Schaaij en Jan van Hekezen, gemaakt door Jan, met als titel

Hans McHansma 65!

Hans McHansma 65

Inmiddels is het dinsdagmorgen. Onze reis zit erop. De kilometerteller geeft 5.394 mijl aan. Da’s toch 8.630 kilometer. We vertrekken zo naar Newcastle upon Tyne waar om 17.00 uur onze boot richting IJmuiden zal vertrekken. Die reis zullen we jullie besparen. Bedankt dat jullie onze reis mee hebben willen lezen. Bye, bye & PUBLICEREN maar.

 

Mijn locatie Beadnell, England, United Kingdom.

5 reacties op “On Northumberland’s dramatic coast …

  1. Welkom terug in Nederland. Het was steeds weer genieten van de prachtige foto’s en een plezier om de verhalen te lezen. Ik zal het meereizen missen en kijk nu al uit naar jullie volgende belevenissen.
    Nogmaals welkom thuis en misschien tot gauw. Groet, Ria en Chiel

  2. Dank Hans en Cristien voor jullie prachtige reisverslagen.
    Ik kan helaas donderdag niet in Rossum zijn Dirk is er wel.
    Graag tot een volgende keer.
    Lieve groet en welkom thuis Dicky

  3. Welkom terug op jullie oude, vertrouwde stekje. De interessante verslagen met tal van foto’s vertelden zo veel over het land van onze buren overzee dat wij bij leven en welzijn volgend jaar maar met de sleephut in oostelijke of zuidelijke richting trekken.

  4. Hallo hans en cristien ,allereerts wil ik jullie bedanken voor de mooie reisverslagen en dat ik met jullie mee mocht reizen ,door dat mooie engeland ,ik heb ervan genoten ,en zal het wel missen.ik wens jullie een goede reis terug naar zaltbommel ,en spreken we een keer af voor een bezoekje .I see you

Reacties zijn gesloten.