Nog even naar de Orkney Islands en dan langzaam aan steeds zuidelijker!

Sneller dan de vorige keer een nieuw verhaal!

Terwijl jullie in korte broek, bikini of erger op deze zondag de 15e oktober in het zonnetje liggen, fietsen of ergens wat lekkers drinken, hebben wij het hier ook niet slecht. Het waait weliswaar hard, we zitten dan ook pal aan zee, maar de zon schijnt en het is dus buiten goed toeven. We zijn in Dunbeath, een mijl of twintig onder Wick en blijven hier een paar dagen. Natuurlijk ook om morgen mijn 65e verjaardag te vieren. En daar past natuurlijk deze genderneutrale felicitatievogel van GUMMBAH uitstekend bij!IMG_1268Maar eerst gaan we nog even terug naar de Orkney Islands als vervolg van ons vorige verhaal. Skara Brae hebben we in het vorige verhaal inmiddels verlaten en we zijn met de wind in de rug op weg naar de Ring of Brodgar. De Ring of Brodgar behoort samen met Skara Brae, de Stones of Stenness en Maeshowe tot het zgn. Neolithische Hart van Orkney. Sinds 1999 is het door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst toegevoegd. Het is lastig wandelen naar de stenen kring. De grond is doorweekt, maar zo goed en kwaad als het gaat komen we er. Lopend door en over de heide gaat het beste.SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCNa dit Neolitisch geweld rijden we richting de boot, maar bezoeken eerst Kirkwall, de ‘hoofdstad’ van Orkney en bezoeken ondermeer de St. Magnus Cathedral, maar eerst eten we een vies broodje. Misschien hadden we toch beter wat in the neuk kunnen eten, ah-ah!SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCDat de Brexit sporen nalaat weten we, maar zien we hier ook bij de nachtkluis.SONY DSCDan de kathedraal.SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC OLD BUT FIRM‘, een bordje bij een herdenkingsplaats in de kerk van gevallenen in de wereldoorlogen.

Van Kirkwall rijden we weer richting de boot in St Margareth’s Hope en vlak voor de Churchill-dammen passeren we een wonderlijk bouwwerkje, de Italian Chapel. De Italian Chapel is een twintigste-eeuwse kapel gebouwd door Italiaanse krijgsgevangenen, gelegen op Lamb Holm, een van de Schotse Orkney-eilanden.SONY DSCSONY DSCSONY DSCAlles in de kapel is handgeschilderd.SONY DSCSONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC

Aan het begin van het weggetje naar de Italian Chapel staat een voorstelling van Churchill met de namen van medestrijders.SONY DSCOok langs één van de dammen weer restanten van een ‘verongelukt’ schip.SONY DSCIn St. Margareth’s Hope drinken we in een aardig café nog even een lokaal gebrouwen biertje voor we aan boord gaan.IMG_7737We vertrekken exact om 16.50 uur. Het waait hard. C. brengt de boottocht door in de lounge en ik boven aan het sundeck. Nog een laatste blik op St Margareth’s Hope.SONY DSCSONY DSC

We zijn dus in Dunbeath en hebben een kleine, vrijwel lege camping gevonden met acht plaatsen, wat tentplaatsen, fijn sanitair en een uitstekende internetverbinding. Voeg daarbij het mooie uitzicht en je kunt je voorstellen dat we het ook hier naar onze zin hebben.SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCHet kortste straatje van de wereld (!) bevindt zich in Wick, 20 mijl bij ons vandaan, dus gaan we even kijken. Met een lengte van 2.06 meter heeft het slechts één deur en één adres. MacKay’s Hotel No 1 Bistro is het officiële adres aan de Ebenezer Place tussen de River Street links en de Union Street rechts.SONY DSCSONY DSCNu vliegen we echt even heen en weer in de tijd, want op m’n verjaardag (twee dagen later) gebruikten we de lunch bij Mackays en dan zie je in het restaurant ook hoe het pand bij de deur smal begint en wijd uit gaat lopen.IMG_7754We gaan weer terug naar zaterdag en we wandelen door een wat hoger gelegen deel van Wick, hadden al eerder gelezen over de levendige handel in en verwerking van haring in Wick en zien een klein infobord en wie komen we daar (weer) tegen?SONY DSCJuist, Thomas Telford. Oplettende lezers zijn die naam eerder in onze verhalen tegengekomen als de architect van die enge brug, het aqueduct zonder a, waar we met een boot overheen gingen en de verbinding van het vaste land met het eiland Skye. Hier is Telford in Wick verantwoordelijk voor de stadsplanning en ontwikkeling van de wijk Pulteneytown. Pulteneytown is overigens nu een weinig inspirerende wijk waar vroeger de arbeidslieden die in de haringindustrie werkten woonden. We verlaten de wijk via een steile trap. Onderaan de trap hangt een klein tableau.SONY DSCEen reproductie van een schilderij Black Steps, gemaakt door een schilder in 1936. We verdiepten ons in de schilder, vooral omdat we een versnapering dronken in de Crown Bar …SONY DSC … waar we hetzelfde werk weer tegenkwamen. SONY DSC

Laurence Stephen Lowry, zijn werk signerend als L.S. LOWRY (Stretford, 1 november 1887Glossop, 23 februari 1976), was een Engels kunstschilder. Hij werd vooral bekend door zijn modernistische weergaven van het industriële leven in Noord-Engeland. Lowry overleed in 1976, op 88-jarige leeftijd. Hij maakte in zijn leven zo’n 1000 schilderijen en 800 tekeningen, waarvan een grote collectie te zien is in het Lowry Centre te Salford. Ook de Tate Gallery in Londen bezit 23 werken van zijn hand. Zijn werk Going to the Match bracht op een veiling bij Christie’s in 1999 bijna 2 miljoen pond op, in 2007 werd er 3,8 miljoen pond betaald voor zijn Good Friday, Daisy Nook.

Op mijn verjaardag lunchten we in Wick en zijn even teruggegaan om toch nog een foto van de trap te maken die zo’n belangrijke rol speelt op het schilderij. Ook zagen we een infobord waar het café waar we de foto van het schilderij maakten vroeger al een belangrijke rol speelde als Crown Hotel.SONY DSCSONY DSC

Verder niet veel bijzonders in Wick.SONY DSCSONY DSCDertien schoorstenen op één huis!SONY DSCSONY DSCSONY DSCTe weinig inspirerend verder, dus we gaan weer terug naar de camping.

De volgende dag worden we wakker op een camping waar het zeer behoorlijk waait. Tijd om de was te doen. Een droger hebben ze hier niet, dus we maken gebruik van de wind.SONY DSCHet waait hard, maar verder is het prachtig, zelfs zonnig weer. We bezoeken de haven van Dunbeath. Een piepklein haventje.SONY DSCMet een mooi beeldje van en jongen die een zalm draagt.SONY DSCEn een pakhuis waar vroeger haring werd verwerkt.SONY DSCOp een slimme manier is een houten boot gebruikt als dak van een schuurtje.SONY DSCTot we even op het dak en binnen keken.SONY DSCSONY DSCZo lek als een lekke boot!SONY DSCSONY DSCWe rijden naar Dunbeath Upper en hebben een mooi uitzicht op de haven waar we zojuist waren.SONY DSCOok zien we mooi de nieuwe A99 liggen die ook langs onze camping loopt en later als A9 naar Inverness leidt. Onder de nieuwe brug is de oude brug en oude weg te zien.SONY DSCVanaf dit punt zien we in de verte onze camping liggen en het restaurant waar we (‘s-avonds maar dat wisten we toen nog niet) mijn vervroegd verjaardagsdiner zouden gebruiken.Schermafbeelding 2017-10-16 om 19.18.37 2We rijden door over de A99 en komen in Helmsdale, een wat suffig plaatsje met een aardig haventje.SONY DSCSONY DSCJe moet je bij het binnenvaren van de haven niet vergissen, want dit is echt geen doorgang. We zien een schipper die het droogvallen van zijn schip gebruikt om reparaties te verrichten.SONY DSCZelfs met twee handen is deze fuik niet te tillen, zo zwaar.SONY DSCIn het dorpscentrum is men creatief bezig geweest.SONY DSCSONY DSCEen paar letters ontbreken bij de onderstaande hotelnaam …SONY DSC… maar één letter hebben we teruggevonden.SONY DSCWe dineren – zoals eerder verteld – in een restaurant vlak bij de camping ter ere van mijn verjaardag de volgende dag en eten als dessert een heerlijke sticky toffee pudding.IMG_7750We drinken – Brenda, let op! – een geweldig getapt glas Mc. Ewan’s ale.IMG_7745En hebben een prachtig uitzicht over de zee en de avondlucht.IMG_7747De volgende dag ben ik jarig en C. heeft de slingers opgehangen waar ik slaperig van geniet terwijl ik wat felicitaties lees.IMG_0132Bedankt ook voor al die verjaardagswensen per mail, Telegram, Whats-app en telefoon. Een uitvaartverzorger in de vriendenkring heeft een wel heel speciale afbeelding gestuurd.IMG_7753Ook Wil laat zich niet onbetuigd.feestje

We gaan naar Wick waar we – zoals eerder geschreven – lunchen in het MacKays-hotel. Ook hier als dessert een sticky toffee pudding. Heerlijk!IMG_7755In de Volkskrant zien we ‘s-ochtends een plaatjeIMG_1272 waaruit blijkt hoe de orkaan Ophelia gaat waaien. Eerst Ierland en dan in de avond en nacht Schotland en dan naar Skandinavië. Als we na de lunch naar de auto lopen merken we dat de wind begrint aan te trekken. Het regent ook af en toe. We rijden terug naar huis, maar willen toch even de Cairn o’ Get zien. Een cairn is – we hebben het wat eerder ook eens laten zien – een hoop gestapelde stenen die soms duizenden jaren geleden zijn neergelegd. Deze keer is het een huis waarvan het dak zou ontbreken. Door de modder lopen we er naartoe en maken een foto van een teleurstellende hoop stenen.SONY DSCAls we door de modder terugwaden naar de auto ziet C. een bordje waaruit blijkt dat een korte uitgezette route met zwart-witte paaltjes hadden moeten volgen. In de verte zien we de Cairn o’ Get liggen. We hebben geen moed meer om er door de modder naar toe te gaan.SONY DSCAls we terugrijden zien we aan de overkant van de A99 en bordje met de naam Whaligoe. Daar hebben we over gelezen; de Whaligoe Steps, een trap met ruim 300 treden die ons naar een kleine binnenhaven zal leiden. Het boek waarschuwt ons voor gladheid bij regen (Great care should be taken when visiting Whaligoe as the steps can be treacherous if wet). We gaan toch even kijken en merken dat het inderdaad, behalve modderig, ook spekglad is. Ik maak wat foto’s …SONY DSCSONY DSC… en word nieuwsgierig. C. blijft boven kijken en ik loop heel voorzichtig een deel van de trap af.SONY DSCSONY DSCAchter elke bocht ligt een uitdaging, maar het is eng om van de gladde treden af te dalen. Voorzichtig maak ik nog een foto …SONY DSC… en ga dan toch maar naar boven. Eén trede kent een inscriptie. Ik kijk omhoog en zie een glibberige tredentrap die niet echt uitnodigt om verder te klimmen, maar ik moet toch weer naar boven.SONY DSCBoevnaan de trap is een herdenkingsbord te zien.SONY DSCC. staat te schuilen bij een rijtje kleine huizen en is niet blij met m’n avontuur. Ze was bang dat ik helemaal naar beneden gegaan zou zijn. Dan komt er een vrolijke man naar ons toe die vertelt 26 jaar voor de trap te hebben gezorgd. Hij vraagt of we geïnteresseerd zijn om bij hem thuis een foto te bekijken van de trap zoals die in het verleden was. Dàt willen we wel. Hij stopt eerst een hartstochtelijk blaffend hondje in een bench en verwelkomt ons in een kleine keuken. Hij stelt zich voor als Davy en vertelt honderduit over de trap. Zijn opa heeft als laatste in de haven beneden een boot gehad (de rechter op de foto) en op haring gevist. En hij verhaalt maar door. De trap met 327 treden heeft vroeger 365 treden gehad. Alleen de vrouwen sjouwden de vis naar boven, de mannen visten en deden beneden het onderhoud van de boten en netten. Zo werden de netten eens per drie weken in een bad met een zuuroplossing gewassen om ze beter bestand te maken tegen het zoute water. Hij is duidelijk vereerd als ik hem vraag of ik een foto van hem en zijn foto mag maken.SONY DSCSONY DSCSONY DSCAls we naar de camping terugrijden met een mooi zicht onderweg …SONY DSC… komen we langs Lybster en zien een bordje ‘harbour‘. Toch nog even kijken.SONY DSCSONY DSCIn een kleine pub …IMG_7756IMG_7759… drinken we wat en de gastvrouw en een gast delen hun zorgen over het te verwachten slechte weer. We zien de gastvrouw nog even handig van opgerolde repen krantenpapier aanmaakstukken voor de houtkachel maken. ‘Ecologic’, lacht ze erbij.IMG_7758Het is al schemerig om 17.00 uur als we op de camping terugkeren. Het waait steeds harder en het begint ook hard te regenen. We besluiten het caravandak weer te laten zakken, zetten het vuilnis en de afwas in de auto, want het stormt te hard om dat weg te brengen resp. af te wassen. Bovendien is het pikdonker en spekglad door de harde regen en een pad dat in een modderstroom is veranderd. Het is inmiddels maandagavond laat en het lijkt of de storm iets is gaan liggen. We hebben vanmiddag een plaats besproken voor twee nachten in Beauly (spreek uit als bjoelie), hier een kleine honderd mijl vandaan.

En we zijn in Beauly op een camping met een staanplaats naast de snelstromende River Beauly. Onderweg tijdens de lunch een mooie regenboog.SONY DSCSONY DSC

Beauly is afgeleid van het Franse Beau Lieu en betekent dus `Beautiful Place. Een infobordje laat ons het hoe en wat lezen. Omdat Joke Brinkman, een vriendin van ons, in Beaulieu in de Côte d’Or een huis bezit is het extra leuk om hier te zijn.SONY DSCBeauly heeft een kerk zonder dak, ook apart. Mooie grafstenen in de kerk en een begraafplaats rond de kerk.SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCWe zijn op zoek naar Arty Pharty, maar zien in een etalage een bordje staan dat ‘ie dáár in ieder geval niet is.SONY DSCWe gaan ‘s-middags naar Fort Augustus waar we een jaar of vijf geleden met schoonzus en zwager Ineke en Lex in een vliegende storm het meer van Loch Ness hebben ‘bezeild’ en waar we met C.’s verjaardag hebben gegeten. Ook hier weer een restaurant met zo’n geweldige naam.SONY DSCIn Fort Augustus verbindt een bijzonder sluizencomplex het Caledonian Canal met Loch Ness. Op onderstaande tekening zie je in het midden het complex liggen.Het zijn zes bakken waarin men het water laat zakken zodat het gelijk staat met het water in de volgende bak. Dan gaan de sluisdeuren open en worden de boten met de hand de volgende bak in getrokken. Een tijdrovend karwei, maar mooi om te zien. Kijk maar naar de volgende reportage en maar hopen dat je de werking snapt.SONY DSCBoten liggen in de bovenste sluis vanaf het Caledonian Canal.SONY DSCSONY DSCWater wordt geloosd in de volgende bak, zodat de boten zakken.SONY DSCSONY DSCVolgende bak loopt vol.SONY DSCSONY DSCSluisdeuren gaan open …SONY DSCSONY DSC… zodat de boten naar de volgende bak kunnen worden getrokken.SONY DSCSONY DSCSONY DSCDe één na laatste bak voordat de brug opengaat.SONY DSCDe sluizen worden elektrisch bediend, voorheen gebeurde dit met de hand door met vier man met balken in het apparaat links rondjes te lopen tot de sluisdeuren open waren.SONY DSC

 

Dit laatste stuk hebben we geschreven op de camping in Beauly met superslow internet. Een ramp en dan is het niet echt leuk om een verhaal te schrijven. Daarom onze complimenten voor onze vorige camping waar we een internetverbinding hadden met een snelheid die de verbinding die we thuis hebben glansrijk kan doorstaan. Een ‘warme douche‘ voor Inver camping- & caravanpark in Dunbeath. Klein, maar meer dan fijn!

PUBLICEREN nu! En wat we morgen vanuit Beauly gaan doen?, geen flauw idee. Tot het volgende verhaal.

 

 

 

Mijn locatie .

4 reacties op “Nog even naar de Orkney Islands en dan langzaam aan steeds zuidelijker!

  1. Hans, excuses voor de late reactie maar alsnog “Van Harte Gefeliciteerd” en welkom bij de club.
    En het is nog steeds genieten van de verhalen en de foto’s. Als is het soms kippenvel krijgen van jullie avonturen. Doe vooral voorzichtig en tot het volgende verhaal.
    Liefs.

  2. Hans van harte proficiat. Om in stijl aan je te denken heb ik een lekker glaasje Scotch whisky ingeschonken. Maar goed dat jullie eerst naar Ierland en daarna naar Schotland reisden. Hoewel met de storm in de rug was je wellicht supersnel naar het Noorden geblazen. Goede reis verder.

    • Beste Gerrit, bedankt voor je felicitatie. Ik hoop van harte dat het glas whisky je heeft gesmaakt. Het heeft echter wel je inzicht in onze reis beïnvloed. We zijn half augustus aangekomen in Dover en via Cornwall en Wales naar Schotland gereisd. Ierland hebben we niet aangedaan, hooguit vanuit Stranraer zien liggen. Je kijkt wellicht al vooruit naar onze plannen voor 2019? Groet, Hans & C.

  3. Hans nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Hoe krijg je het elke keer weer voor elkaar, boeiende reisverhalen en daarbij ook nog mooie foto s. Het is natuurlijk geen Spaans weer, dat wisten jullie maar dat een orkaan jullie kant op zou komen, dat verwacht je toch niet. Wij nu op Terschelling cranberry plukken,de eerste 5 kg zijn binnen. Lekker samen genieten nog . Gr. ons

Reacties zijn gesloten.