Edinburgh en kamperen langs de snelweg onder een treinviaduct.

Vanmorgen, maandag de 23e oktober, vertrokken we van de mooie landschapscamping bij Blair Castle en nu, na 85 mijl met hoofdzakelijk miezerig en mistig weer onderweg te zijn geweest, zijn we in Newtongrange aangeland met warempel een temperatuur die we niet gewend zijn, een graad of 16. Newtongrange is een plaatsje onder de rook van Edinburgh. In ieder geval een mooie uitgangspositie om Edinburgh te bezoeken. We hebben de auto en we zitten tussen het bus- en het treinstation in en hebben dus de keuze.

politie-ondersteuning

Edinburgh heeft een CITY BYPASS, een rondweg die Edinburgh ontlast en er vooral voor zorgt dat verkeer niet onnodig in het centrum van Edinburgh terecht komt. Die nemen wij dus op onze reis naar Newtongrange vanuit Blair Atholl en dan gebeurt het! Op één van de vele rotondes neem ik een afslag te vroeg en rij een kort doodlopend privé-straatje in. Zo smal dat er niet te keren valt, maar waar we ook met geen mogelijkheid de caravan los kunnen koppelen om de mover te kunnen gebruiken. We moeten achteruit die drukke rotonde weer op. Met stalen zenuwen (term van C.) lukt het me om met wat geklooi achteruit te rijden de rotonde op en zie dan opeens in m’n spiegel een politieauto met zwaailicht het overige verkeer ophouden. Ik kan nòg wat verder achteruit rijden, keren en onze weg vervolgen. De politie blijkt dus ook in Schotland een beste vriend te zijn. C. steekt een dikke duim op naar de agenten en klopt me waarderend op m’n schouder. We waren al heel wat gewend op de smalle Schotse eenbaanswegen, maar dìt hadden we nog niet meegemaakt. Leve het stadse bestaan!

Een heel ander punt is de camping. Een keurige camping Lothianbridge met ca. 50 plaatsen waarvan er een stuk of tien bezet zijn. Voldoende schoon sanitair vlak achter de caravan en een sleutel die we krijgen maar niet nodig hebben omdat de deur altijd ‘aanstaat’. Tussen de hardstandingplaces (verharde plaatsen dus) mooie gazons met allerlei soorten fruitbomen en -boompjes. Af en toe schiet er een konijntje onder een auto vandaan. Maar er is iets wonderlijks aan deze camping. Het lijkt of de reuze vriendelijke eigenaar die onverstaanbaar Schots spreekt, tijdens het inschrijfproces net zo makkelijk wat telefoontjes pleegt: “Hi, Peter, how’s holiday? Wait a sec, please” om even iets aan het pinapparaat te knutselen waarmee wij proberen te betalen en die z’n haar in een onbestemde kleur heeft geverfd,

 "Dan toch niet in het damestoilet", volgens C., want daar is het verven van haar streng verboden!


“Dan toch niet in het damestoilet”, volgens C., want daar is het haarverven streng verboden!

het lijkt of die eigenaar ook tweedehands-autohandelaar is en een aantal auto’s en campers op de camping als een soort openbare showroom of opslag heeft geplaatst. Ook de oprit naar de camping staat nagenoeg vol met auto’s. En dat is nog niet alles. De camping ligt aan een hartstikke drukke A7. Tussen deze racebaan en ons caravannetje ligt een beukenhaag van twee meter hoog en een ruimte van een meter of twintig breed. De ingang van de camping is uitsluitend te bereiken door onder een metershoge spoorbrug door te rijden. Over die spoorbrug rijdt de trein van en naar Edinburgh. Even wat foto’s en natuurlijk rijst bij jullie de vraag op ‘Maar waarom blijven jullie er dan?’, en dan is het antwoord ‘Tsjah, gemakzucht en het ligt zo mooi bij Edinburgh in de buurt en iets anders was niet meer open’.SONY DSCSONY DSC

 Bij de vlaggen rechts is de ingang van de camping.


Bij de vlaggen rechts is de ingang van de camping.

 De oprit naar de camping alias autoshowroom.


De oprit naar de camping alias autoshowroom.

 Ook wel spannend. Onder het treinviaduct met het bordje "Gevaarlijk, vallend metselwerk" staat de 'picknicktafel'.


Ook wel spannend. Onder het treinviaduct met het bordje “Gevaar, vallend metselwerk” staat de ‘picknicktafel’.

Maar we hebben mooi weer vandaag en twijfelen over een bezoek aan Edinburgh of de Schotse Borders. We zijn ‘out of coffee’ en in Edinburgh en Aberdeen zitten de twee Nespressowinkels in Schotland. We besluiten met de auto naar Edinburgh te rijden, maar dat is geen succes. Behalve de drukte lijkt het alsof elke weg waaraan een parkeergarage ligt opgebroken en afgesloten is. We rijden dwars door het centrum tot we bij wijze van spreken bijna Edinburgh Castle in kunnen rijden. We zijn het zat en verlangen naar iets anders dan de stad. Morgen gaan we met de bus. We besluiten de Rosslyn Chapel in Roslin te bezoeken. Deze kapel is in 1446 door Sir William St. Clair gesticht als Kapittelkerk van St. Mattheus. De bouw nam 40 jaar in beslag. St. Clair heeft het eind van de bouw niet meer me mogen maken. Sindsdien hebben de ligging en de mysterieuze symboliek van het metselwerk veel kunstenaars en bezoekers tot een bezoek verleid geïnspireerd. Waar je de kapel wellicht door kent is door het feit dat in de verfilming van Dan Brown‘s Da Vinci Code (met in de hoofdrollen Tom Hanks en Audrey Tautou) …2C3BC51D00000578-0-image-a-1_1442099294675 2 … de Rosslynkapel een belangrijke rol speelt.

Op onderstaand tapijt – waaraan 500 uur is gewerkt – is duidelijk de symboliek van de kapel te zien.2C3BC52D00000578-0-image-a-3_1442099441400De kat links onderin is William the Chapelcat. William zou vaste gast zijn in de kapel. We bezoeken de kapel temidden van tientallen andere bezoekers. Er is een saaie lezing gaande, dus we bezoeken eerst de crypte. Het is verboden in de kapel te fotograferen en dat wordt goed in de gaten gehouden. De foto’s die we gemaakt hebben zijn in het oudste deel van de kapel, de crypte, genomen op een moment dat we daar alleen waren. SONY DSCSONY DSCSONY DSCBij de bouw van de kapel was de crypte een werkplaats voor de metselaars toen men boven de crypte de kapel bouwde. Op de muur is nog een tekening te zien.SONY DSCDe 600 jaar oude tekening is waarschijnlijk een bouwtekening die door een metselaar voor één van de steenhouwers in het steen is gekerfd.

We maken wat foto’s van een deel van de crypte waar de gerestaureerde beelden en de te restaureren beelden en beelddelen liggen.SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSC Langs een steile trap daal je af de crypte in. We maken een foto van de kapel vanuit de crypte.SONY DSCDe overige foto’s zijn buiten genomen waar naar hartelust gefotografeerd mag worden.SONY DSCSONY DSC

 HOPE met blad.


Faith met blad.

 Faith zonder blad.


Faith zonder blad.

SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCWe lunchen in een Inn in Roslin met een opvallend hoge deurdrempel.SONY DSC Een klein intiem grapje: ‘Als Astrid al niet haar pols had gebroken had dit makkelijk hier gebeurd kunnen zijn’.

De Inn zelf heeft de uitstraling zoals we dat hier vaker tegenkomen, een hoog oubolligheidsgehalte met Chesterfielduitstraling dat ook wel gezellig wordt genoemd.IMG_7780Vanuit Roslin rijden we naar de kust en komen in Aberlady terecht. We rijden langs een kerk met een opvallende hoeveelheid PoppiesDe remembrance poppy (Herdenkings-klaproos) is het symbool dat in de angelsaksische wereld wordt gebruikt als een eerbewijs aan gevallenen in – aanvankelijk alleen – de Eerste Wereldoorlog, maar sindsdien aan alle andere gewapende conflicten waarin leden van het Brits gemenebest stierven. De Poppy komt uit het gedicht In Flanders Fields van de Canadese militaire arts en dichter John McCrae (30 november 1872 – 28 januari 1918). De definitieve versie schreef hij op 8 december 1915. McCrae stierf toen hij nog tijdens de oorlog in een veldhospitaal werkte aan longontsteking en hersenvliesontsteking.Schermafbeelding 2017-10-24 om 20.48.12

LEST WE FORGET = OPDAT WE NIET VERGETEN.

De Poppy zijn we overal – vooral in Schotland – tegengekomen en er wordt voor de REMEMBRANCE DAY ook veel ‘reclame’ gemaaktSONY DSC maar zoveel als hier zagen we er niet. In Aberlady is een groep mensen actief die Poppies breien, enfin: lees de onderstaande uitleg maar zelf.SONY DSCDe kerk is open, dus die bezoeken we.SONY DSCSONY DSCIn de kerk ook een mooi basalten beeld, versierd met Poppies.SONY DSCSONY DSCSONY DSCZelfs in de Scottish Borders vinden we langs de Firth of Forth een Hooglander, heel mooi ton-sur-ton tussen de herfstkleuren van de varens.

Foto 23-10-17 om 20.03We rijden terug naar de camping en komen in een file terecht. We moeten erg wennen aan het feit dat we weer in een meer verstedelijkte omgeving terecht zijn gekomen. Veel snelwegen, jachtig rijden en dus ook weer de files. In die zin verheugen we ons niet echt op onze terugkomst in Nederland volgende week.

Vandaag, woensdag, met de bus naar Edinburgh gegaan. Een vrij makkelijke verbinding met een duur van ca. 40 minuten.IMG_7786Vanuit de dubbeldekker-bus wat foto’s gemaakt zodat jullie de reis kunnen volgen die we vanuit Newtongrange door dorpjes en voorstadjes van Edinburgh hebben gemaakt.SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSCSONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSC

En dan zijn we voor £ 1,60 p.p. enkele reis in het centrum van Edinburgh op de North Bridge. Eerst gaan we naar Nespresso koffie kopen. De winkel zou op een paar honderd meter  van het busstation aan de Multree Walks moeten liggen en dat klopt. Een duur uitziende voetgangersboulevard met alleen maar merkwinkels en daartussen Nespresso. Vijftig Arpeggio-capsules, daar moeten we het toch tot 1 november mee kunnen redden.SONY DSCDaar maken zíj zich in ieder geval niet druk om.SONY DSCOok niet als de collega’s langskomen. Er wordt geen voet, laat staan een vin verroerd. Nee, dan de glazenwassers. Geen lift, geen ladder of hoogwerker, nee, ze trekken zichzelf aan kabels omhoog. Bloedstollend eng om naar te kijken.SONY DSC SONY DSCWe nemen een hop on/hop off – bus. In drie kwartier zien we zo heel veel van Edinburgh. Het is wel lastig foto’s te nemen vanuit zo’n hobbelende bus. We wandelen liever.SONY DSCHier wordt heel hard gewerkt, hij zorgt er alleen voor dat er geen onbevoegden het terrein betreden. Tussen cel en bus wordt een tussen-de-middagsigaret gerookt.SONY DSCSONY DSCSONY DSCTwee beelden naast elkaar met als geintje een afbakeningskegel als hoofddeksel. Vanuit de bus zien we het helderder dan tegen de zon in te fotograferen, maar de bovenste foto is mooier.SONY DSCSONY DSCOok in Edinburgh weer Poppy Scotland. Er worden honderden Poppykruisjes zorgvuldig in de grond geslagen.SONY DSCSONY DSCEen bank waar Sir Walter Scott wordt genoemd, vlak naast het monument ter zijner ere.SONY DSCSONY DSCSONY DSCWe lunchen in een mooie restaurant met een prachtig plafond en heel veel biertjes.SONY DSCSONY DSCEn mooie spreuken.SONY DSCSONY DSCSONY DSCWe gedragen ons als Japanners en maken selfie’s op onze manier.SONY DSCDat deden we in de bus trouwens ook al.IMG_7783We lopen de Royal Mile af, een straat met héél veel vooral souvenirzaken, zaken gericht op toeristen, de kilt, de tartan en vel restaurants. De Royal Mile stamt af van vroeger. De straten die gezamenlijk de Royal Mile vormen zijn, van west naar oost, Castlehill, Lawnmarket, High Street en Canongate. De Royal Mile voert vanaf de hooggelegen Castle Rock, waarop Edinburgh Castle zich bevindt, bergafwaarts tot aan het koninklijk paleis Holyrood Palace en de nieuwbouw van het Schotse parlement. De naam verwijst naar de afstand van de Schotse mijl (ruim 1800 meter i.p.v. de Engelse mijl die ruim1600 meter is) en naar de beide (voormalige) koninklijke onderkomens aan beide uiteinden, waarvan Holyrood Palace nog steeds een officieel werkpaleis is van de koningin.

SONY DSC

Een kunstenaar die hier honden van zand maakt en de belangstelling wekt van een echt hondje.

Je kunt hier foto’s blijven maken. De zon was een spelbreker. Dit is het Edinburgh Castle vanachter een pilaartje genomen om de zon te ontwijken.SONY DSCSONY DSCSONY DSCMaar ik vind persoonlijk de foto tegen de zon ingenomen mooier.SONY DSCEn dan verder hier zo maar een selectie van wat foto’s.SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCEn dan nemen we de bus weer naar de camping. Eerst even langs Cowgate.SONY DSCEn wat valt het dan op hoe gedisciplineerd die gekke Schotten in een rij op hun beurt wachten om de bus in te mogen stappen.SONY DSCWe gaan donderdag de 26e oktober richting NewCastle waar we de 31e oktober om 17.00 uur Engelse tijd de boot nemen naar IJmuiden. We hebben met veel moeite een camping gevonden die nog open is tot 31 oktober en komen in Waren Caravan & Camping Park in Bamburgh in de county Northumberland in Engeland, weg uit Schotland dus. Een bijna betoverend mooie route met – zoals C. dit noemt – oud landschap; landschap waar niets aan gedaan is, geen ruilverkaveling en dergelijke zaken. En dan komen we op de camping en dan horen we dat we zondag de 29e oktober weg moeten omdat de camping dan sluit. Dat betekent dat we nog even moeten zoeken naar ‘onderdak’ voor de laatste twee nachten. Maar voorlopig hebben we voor drie nachten een plaats op een camping die vooral bestaat uit heel veel stacaravans en een klein kampeerdeel met héél veel kinderen. We worden uitgenodigd zaterdag gratis deel te nemen aan een diner, maar hebben al snel door dat dat alles ter ere van Haloween is. Haloween wordt hier zeer fanatiek gevierd. Overal pompoenen, maskers en geraamtes in de winkels en op schermen in de pubs.SONY DSCSONY DSCSONY DSCOveral wordt druk ‘versierd’.SONY DSCWe zijn naar Alnwick gegaan omdat daar Barter Books zit; één van de grootste boekhandels in tweedehan(d)s boeken. Het is geweldig. We kunnen er eindelijk een Batsford reisboek kopen waarnaar we al lang op zoek waren. Een kleine impressie.SONY DSC SONY DSC Verschillende treinen rijden boven je hoofd door delen van de zaak. Niet voor niets, de winkel is gevestigd in het Victoria Station, het vroegere treinstation van Alnwick.SONY DSC SONY DSC SONY DSCJa, het is natuurlijk niet alles vrolijkheid bij de boekhandel zoals uit bovenstaande foto blijkt, maar het is wel lekker warm en waar vind je een open haard in een boekhandel?

Alnwick is verder een wat duf plaatsje met wonderlijke parkeerplaatsen die zo’n beetje schuin tegen de stoep oplopen.SONY DSC SONY DSCWel krijgen we in de pub een gratis wifi-acount. Thanks Hans!IMG_7802Morgen gaan we kijken of we een uitgebreid rondje langs zee kunnen rijden. De camping ligt 200 meter bij de zee vandaan.

Dit was het een na laatste verhaal. De afsluiting houden jullie tegoed. Misschien op de boot maandag. Nu eerst PUBLICEREN! Tot de volgende keer.

 

Mijn locatie Flitwick, England, United Kingdom.

3 reacties op “Edinburgh en kamperen langs de snelweg onder een treinviaduct.

  1. Ik ga jullie verhalen en foto’s nog missen. Geniet en nog veel plezier!
    Veel liefs.

  2. Het wordt tijd dat jullie weer naar Bommel komen, de campings worden er namelijk niet beter op.

  3. Hoi Hans en Christien,
    Weer genoten van jullie verhaal en prachtige foto,s, Ik tik met mijn gebroken pols en dat kan niet te lang, pijn. en links is ook niet fijn, maar doe het wel. Nu merk je pas wat je allemaal doet met rechts. Vermoeiend allemaal. Maar goed het is niet anders. Dus de reis zit er bijna op, dan wens ik jullie verder nog een goede thuiskomst.
    kus Astrid.

Reacties zijn gesloten.